060510

วันนี้ิอยากพิมภาษาไทย
ไม่ใช่อะไร เดี๋ยวจะลืม ยิ่งไม่มีสติกเก้อบอกอยุ่

วันนี้ไม่ได้ทำอะไรเลยหว่ะแม่ง ตื่นมาตอน4โมงเย็น แล้วก็นั่งนั่งนอนนอน เล่นๆอยู่เนี้ยะ
เบื่อมากอ่ะ ไม่รู้จะทำไร อยากออกไปไหนต่อไหน แต่ไหนต่อไหนแม่ง ไม่มีอะไร ซ่ำๆเดิมๆ
กำลังคิดว่านี่ท่าตอนนี้อยู่ที่ไทยแล้วว่างขนาดนี้นี่จะเป็นนยังไง คงแบบออกไปข้างนอกทุกวัน
คือไม่รุ้ไปไหนแต่ขอให้กูได้ออกเถอะ แต่ก้คงมีที่ไปอ่ะมื่อออกไปยืนนอกบ้านแล้ว
อยากไปนั่งเรือ ชิวชิว ไปท่าพระอาจัน วังหลัง สะพานพระราม8 ป้อมพระสุเมร ข้าวสาร
คืออย่างน้อยมันไม่มีอะไรแต่ก้มีอหารบันยากาด บางครั้งแค่สถานที่ก็ทำให้อิ่มแล้ว จิงไม๊

แล้วจะยิ่งดีมากท่าจะมีเพื่อนไปสักคนสองคน คือมันไม่จำเป็นต้องทำอะไรหรือวางแผนอะไรมากมาย
แค่ไปนั่งๆเดินๆคุยๆแบบเหมือนช่วงเวลานั่นนาฬิกาหยุดเดินชั่วขณะนึง หลังจากนั้นก็วิ่งเต็มสูบเร็วมาก
มันเป็นอะไรที่ไม่ต้องรีบร้อน ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องสับสน เหมือนลืมเรื่องทุกอย่างในชีวิตไป
เหมือนตอนนั้นจะมีแค่เรา กับความคิดของเราและก็เพื่อนร่วมทางอีกสองคนนั่งแชรความคิด โดยไม่ได้เอ่ยปากพูด
แต่แชรกันด้วย ความรุ้สึก สีหน้า เสียงหายใจ และรอยยิ้ม เรารุ้ คุนรุ้ กูรู้ มึงรู้

นี่ก็ผ่านมาสองปีกับอีกสิบกว่าวันล่ะ แต่ยังจำได้ รู้สึกได้เหมือนทุกอย่างเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อมารืนนี้
เรามักจะคิดว่าเวลาทำไม๊ทำไมมันชั่งผ่านไปเร็วแบบไม่ทันตั้งตัวเมื่อเรามองย้อนไปในช่วงชีวิตที่ผ่านมาของเรา
ยังจำได้ดีตอนอายุครบ10ขวบเมื่อปี2000 นั่งทำเค้กชอกโกแลตกับแม่อยู่หลังบ้านคุนตา ทำไปกินไป
พอนึกถึงก้เหมือนมันเพิ่งเกิดขึ้นเลย เหมื่อสมองส่วนที่เป็นความจำของเราจะดึงไฟลตอนอายุ10ขวบออกมาจากโฟลเด้อ
jam's history แล้วหน้าต่างที่มีข้อมูลตอนช่วงชีวิตนั้นก็กลับมาปรากดให้เห็น บนหน้่าจอความทรงจำ แล้วเราก็ยิ้ม
แต่บางครั้งข้อมุลความทรงจำของเราก็ไม่ได้จัดเป็นระเบียบ บางครั้งเราจึงหามันไม่เจอและหลงลืมมันไป แต่จิงจิงมันไม่ได้หายไปไหนหรอกก็อยู่ในนั้นแหล่ะ ถ้าเราไม่ได้กด delete มันไปอ่าน่ะ

คนเราชอบจัดอันดับ ลำดับ ให้กับผู้อื่น คนนี้ดีกว่าคนนนั้น คนนุ้นดีที่สุด ทีมนี้อันดับหนึ่ง ทีมโน้นโหลยโท่ยมาก นักเรียนคนนี้ที่หนึ่งของห้อง คนนั้นที่สาม สี่ ห้า..... ไปเรืื่อยๆๆ แต่จิงจิงแล้วเราไม่ได้จัดลำดับให้แค่กับคนอื่นเท่านั้น ตัวเราเองเราก็จัดด้วย อ่ะฉันชอบอันนี้สุด รองมาก้อันนี้ จะวังเกดได้ง่ายเมื่อเราไปซื้อของ ง่ายๆเลยก้เสื้อผ้า ไปสวนเจอเสื้อที่ชอบสามสี่ตัว แต่ด้วยอำนาจกระเป๋าตังไม่เพียงพอ เราก้จะเริ่มจัดอันดับให้กับมันล่ะ ว่าตัวไหนสวยที่สุดชอบที่สุด แล้วตัวนั้นแหล่ะก้จะถูกนำไปใส่ถุงก๊อบแก๊บแล้วยิ่นมาให้เราเดินแกว่งเหวี่ยงไปเหวี่ยงมาทั่วสวนจตุจักร เราจัดลำดับกับแทบจะทุกสิ่ง ชีวิตประจำวัน ตื่นมาทำอะไรก่อนหลัง สังเกดไม๊ว่าเราจะทำอย่างเดิม? อย่างเช่น ตื่นมาบางคนไปแปนงฟันล้างหน้าแล้วอาบน้ำ บางคนล้างหน้าแปรงฟันแล้วอาบน้ำ บางคนอาบน้ำก่อนแล้วทำอย่างอื่นตอนอาบเส็ด บางคนขี้เกียจหนักๆก้ทำพร้อมกันแม่งทั้งสามสี่อย่างเลย อาบน้ำไปด้วยแปรงฟันไปด้วย ล้างหน้าไปด้วย แต่ท่าเราทำแบบไหนแล้วเราก้จะเรียงลำกับมันแบบนั้นทุกวัน ไม่มีเคยมีใครมาสอนเราส้ะหน่อยว่าต้องทำอันนี้ก่อนน่ะอันนั้นทีหลังน่ะ แต่เราจัดลำดับของเราเอง ตามไลฟสตายของแต่ละบุคคล

ไม่ใช้แค่เรื่องภายนอกเท่นั้นที่เราจัดเรียงลำดับให้มัน เรื่องภายใน ภายในสมองอ่ะน่ะ เราก้ยังจัดเลย
ลองสังเกดความคิดของเราดู ทำไมเรามักจะจำอะไรที่ตื่นเต้น สนุกสนาน(เอาแบบที่มีสติน่ะ)ได้มากกว่าอะไรที่มันเนิบๆๆธรรมดา ก้ต้องย้อยกับไปที่โฟลเด้อhistoryอีกครั้ง เรามักจะเก้บความทรงจำที่ตื่นเต้ร สนุก น่าจดจำ ไว้ในไฟลที่เราอาจจะตั้งชื่อมันว่า"ความตื่นเต้นของแจม"หรือ"เฮฮาปาจิงโกะในชีวิตแจม"แล้วแต่ใครจะตั้ง แล้วเก็บมันไว้ในที่ที่เราสามารถหามันได้ง่ายๆๆ ส่วนพวกความทรงจำเนิบๆๆเชี่ยงๆๆน่าเบื่อ เราไม่อยากจะตั้งไฟลให้มันด้วยซ้ำ ความทรงจำพวกนี้เราเลยจำมันไม่ค่อยจะได้ บางครั้งต้องรอ ความทรงจำของคนอื่นมา ปติดปต่อกันช่วยกันจนจำได้ เคยสงใสคำว่า "ทำไมชอบลืมอะไรที่มันง่ายๆๆจัง" ก็เพราะมันง่ายเนี่ยะแหล่ะเลยลืม ลืมว่าซักผ้าไว้ ลืมกุญแจรถ ลืมนุ้นลืมนี่ ก้เพราะว่ามันง่ายๆๆ ชีวิตประจำวันเนี่ยะแหล่ะเราเลยลืม

วันนี้พอแค่นี้เมื่อยนิ้ว

060110

it s been a long time since the last update..
more than a month i guess hahaha
yeah ive been busy doing ........nothing!!!!!

and then yesterday opal remined me about the blog, so yeah basically we have to thank opal, i mean i have to thank her 555

there is nothing much this pass month, i been waiting to go to travel like id planed, but yeah as you can see im still here, sleepin, playin, sittin and waitin to rot.....
im kinda lack of inspiration right now, just live my boring life day after day, waitin for the day thta i could FLY!!! not literally though...it s like freedom, free to do what i wanted to do

i was going to say that not many people that i know and also including myself dont have a chance to do wht they really want, i meant REALLY REALLY want kind of thing

like me, for instant, i want to travel around the world, but i cant--for now though.
i was thinking that what would life gonna be if we can do what ever we weanted to do?
tough question hah!!!

i mean, it s going to be very fantastic isnt it?
but, no matter how much i like it, i would doupt it though...
cause life that has everything that i want also gon ing to be life without chalenge, and chalenge is what makes our life "a real life". not to include surprise, excitement and etc...

life is not about what will happen in the end, life is about what happening right now, past present and future..

so, stop thinking about wht will happen in the end, and start to think about everything before that(remine myself)

everything that happened in my life made me "ME" today, and what happen to me today will make "ME" tomorrow, im still going to be "ME" no matter how long

people said that ive change alot since the last time they met me or talked to me...
yeah ive change, but that doesnt mean that im not "ME" but , it jst "ME" who had traformed to another level of "ME"......hmmmmm now im confusing myself!!!

let just say that im still going to be "ME" no matter what.

everywhere i went made me "ME" today
everyone i met made me "ME" today

i guess this blog is kinda "ME" 5555 wayyyy tooo much
but, anyway i dont care, as long as im the one who is going to combck and read it somday

so this bloger is dedicated to "ME" in the future and who ever want it to dedicate to...

enjoy ur life man, no matter how boring ur life is

....... the end........